"محرم وروزگارکودکی"

محرم همیشه برام یادآورکودکیهام بوده.اون روزهایی که باتموم بچگی،عاشق عزاداری هابودم.عاشق صدای دهل وطبل وسنج ونوحه.عاشق بوی اسپندی که جلوی دسته های عزاداری دودمی کردند.عاشق کفن پوشهایی که زنجیرمیزدن.عاشق نذری پختن وتقسیم کردن اونها.....چقدرزودگذشت....

دایی جون -دایی مامانم- یه پیرمردنورانی بودباموهای سفیدونگاه مهربون که عاشق امام حسین بود.شبهای محرم همیشه می رفت توی حسینیه محل،زنجیرزن بود و ازاونجایی که ریش سفیدمحل بود، نفراول صف می ایستادوباچه اخلاصی هم زنجیرمی زد.منم که عاشق اون شبهابودم همیشه پیله می شدم وپیرمردمجبوربودمنوباخودش ببره!منومی برداماچون سنم کم بودوبایدهمش مراقبم می بودکه توی تاریکی وشلوغی شب گم نشم،سرموشیره می مالیدومنومی سپرددست خانومش که توی مجلس خانومانشسته بود،امامگه اون بنده خدامی تونست منونگه داره وتاازمن غافل میشدمن دوباره توی مردهابودم!آخرش دایی جون مجبورمیشدکه منوپیش خودش نگه داره ومنم میشدم زنجیرزن!وچون احترام دایی جون واجب بودمنومیذاشتن نفراول صف که گم نشم!درست جلوی دایی جون وزیربیرق وعلم!ومن باتموم بچگی،ازاین رویای زیبابه اوج ابرهامی رسیدم.smileysتموم خیابونهاروپابه پای اونهامیرفتم وخسته هم نمی شدم تانصفه شب که برمی گشتیم!واین قصه هرشب محرم تکرارمی شدوسال بعدوسالهای بعدومن تااون وقتی که به لطف کودکیهام،می تونستم ازمجلس زنانه برم توی جماعت آقایون وکسی هم بهم گیر نمی داد، این قصه رو تکرارمی کردم.تااینکه مثلاًبزرگ شدم!خانوم شدم!ودیگه نمیشدتوی صف زنجیرزنهابرم.امامن دلم پرمی کشیدواسه اون صف واون زنجیردسته چوبی واون هیئت عزادارحسین.امادیگه نمیشد.شایدباورتون نشه که هنوزهم تحمل نشستن توی حسینیه وشنیدن روضه روندارم ودلم میخوادپابه پای زنجیرزنهاراه برم وزنجیربزنم!امانمیشه.

"روزگارکودکی برنگردددریغا     قیل وقال کودکی برنگردددریغا"

قبل ازازدواجم که بابام مجبوربودشبهامنوببره بیرون ویه چرخی توی هیئت،بزنیم!الان هم که همسرم اینکارومیکنه!یادمه مثلاًبامامانم میرفتم روضه اماهنوزشروع نشده بودمن توی خیابون پیش بابام ایستاده بودم!

واین شدکه عشق حسین،ازهمون کودکی توی وجودم شکل گرفت وبعدازگذشت اینهمه سال ازروزهای بچگی،هنوزم محرم که میشه دلم پرمیکشه به اون شبها و اون روزها. هنوزم شبهای محرم دلم عجیب میگیره.هنوزم هرجاکه باشم شبهای محرم میرم بیرون ازخونه،هنوزم ازته دل گریه میکنم،هنوزم باشنیدن "یاحسین" تموم بدنم  میلرزه.هرچندباورکنیدمحرم وعزاداری اون وقتهاباالان خیلی فرق داشت.اون وقتهاانگارمردم بی ریاتروعاشقتربودن.دلاشون صاف تربود و کسی که می اومد واسه عشق حسین بودکه میومد.....

نمیدونم توی این شبهادنبال چی می گردم ولی خوب میدونم که ارادت قلبی من به امام حسین،ریشه توی کودکیم داره.میدونم که باتمام وجودم دوستش دارم.باتمام وجودم باهاش حرف میزنم وخواسته هاموبهش میگم واونهم اجابت میکنه وجوابمومیده وچه چیزی بالاتروبرترازاین.چه عشقی زیباترازاین.من راه حرف زدن باعشقمو،بابزرگمردروزگارکودکیموبلدم.

پ.ن: نازنین،توی این شبهای عشقبازی بامحبوب،وقتی که سرشار از لطف ورحمت بی نهایتش شدی،به یادمن هم باش.به یادتون هستم.محرمتون سرشارازبوی حسین.

/ 24 نظر / 25 بازدید
نمایش نظرات قبلی
غزل میس

سلام صبای گل منم اگرواقعا دیندار نیستم سعی میکنم لااقل ازاده باشم

شاهزاده احسان میرزا

سلام...دستور دادیم فراشان اب و جارو کنند بلاگتان را ÷س از مدتی جلوس شاهانه کنیم....[پلک]

سایه سپید

سلام....سلامممممممممممم...صبا جون ما چطور مطوره؟! خوب موبی؟! چه خبر مبر؟![نیشخند] دلم برات تنگ شد یهویییییییییییییییییییییی[بغل][ماچ][چشمک][ابله]

سایه سپید

وای صبا دلم برای زنجیر کوچولویی که داشتم تنگ شده!!!مامان دادش به بچه ها!!!!خیلی ناز بوددددددددددد....رنگ چوب دسته ش نارنجی بود.....سه تا نمی دونم پیج تا رشته زنجیر هم بیشتر نداشت....همیشه آخر صف من و داداشم زنجیر می زدیم...میون بچه های دیگه....بزرگتر که شدیم همراه دسته ی زنجیر زنی می رفتیم و برمی گشتیم.....چه حس خوبی بود...یاد ایام بخیر...

سهراب

سلام و از لطفتون ممنونم . آره محرمای بچگی یه بوی دیگه میداد . الان محرما بوی خجالت و شرمساری میده و اونوقتا بوی سرفرازی و غرور میداد .

تنها

ميخوام اما نميشه[گل]

صبا

صبایی بیا وبم که آپم[هورا]

علیرضا

امشب را به خاطر چند لحظه بیشتر با هم بودن جشن میگیریم... NEW UP

دلتنگی های یک عمه

یلدا در افسانه ها و اسطوره های ایرانی حدیث میلاد عشق است که هر سال در «خرم روز» مکرر می شود...یلدایتان مبارک[گل][گل] با یک شعر زیبا آپم (این شعر نه تنها نشانی از غم و غصه ندارد که بیشتر خاطره است به یاد هر کسی که دوستش داریم و از او دوریم)